Słonecznik
Ojczyzną słonecznika jest Ameryka, do Europy został przywieziony w XVI w. i tutaj rozpowszechnił się jako roślina ozdobna. Obecnie jest znany i uprawiany niemal na całym świecie, nie tylko dla jego pięknych dużych kwiatów, lecz również ze względu na posiadane właściwości i jest wykorzystywany jako roślina oleista, pastewna, jadalna (jego nasiona bardzo chętnie są łuskane i jedzone) i ozdobna.
Słonecznik ma duże wymagania glebowe i cieplne, ale jest odporny na brak wody - jego naturalnym siedliskiem są tereny stepowe. Uprawiany jest głównie w klimacie umiarkowanym i podzwrotnikowym. Z przerobu słonecznika pochodzi 11% światowej produkcji olejów roślinnych, jego nasiona zawierają do 45% tłuszczu i dużo białka, z których wyrabia się olej o najwyższej jakości i uniwersalności. Masa z wyłuskanych nasion śłuży do wyrobu chałwy.
Światowa produkcja słonecznika osiąga wartość 24 mln ton, a powierzchnia uprawy wynosi ok. 1,7 mln ha.
Do największych producentów zaliczają się:
- Argentyna (5 mln ton),
- Ukraina (2,8 mln ton),
- Rosja (2,7 mln ton),
- Francja (2,2 mln ton),
- Stany Zjednoczone (1,6 mln ton),
- Indie (1,5 mln ton)
Nazwa rośliny - słonecznik - pochodzi od jego możliwości odwracania się w kierunku słońca. Takie zjawisko, występujące często u roślin, nosi nazwę heliotropizmu i jest jedną z odmian fototropizmu (reakcji rośliny na światło).